thai eng

เรื่องทูตไปเมืองจีนครั้งที่ ๑

เรื่องทูตไปเมืองจีนครั้งที่ ๑

ณ เดือน ๘ ปีมะเมียโทศก พ.ศ.๒๓๕๓ โปรดให้ทูตานุทูตเชิญพระราชสาสน์ออกไปยังพระเจ้าเกียเข้ง ณ กรุงปักกิ่ง ทูลให้ทราบเหตุที่กรุงศรีอยุธยาเปลี่ยนรัชกาลใหม่แลเจริญทางพระราชไมตรีที่ได้มีมาแต่ก่อน ทูตานุทูตออกจากกรุงเทพฯ เมื่อ ณ วันพฤหัสบดี เดือน ๘ ขึ้น ๔ ค่ำ

เรื่องทูตไทยไปเมืองจีน เคยมีมาแต่ครั้งพระนครสุโขทัยเป็นราชธานี แลมีมาเนืองๆ ในครั้งกรุงเก่า กรุงธนบุรี ตลอดจนในรัชกาลที่ ๑ เหตุที่ไทยแต่งทูตไปเมืองจีน แม้แต่โบราณมา เพราะเหตุที่ไทยกับจีนไปมาคาขายถึงกันโดยทางทะเล ไทยได้ประโยชน์ในการค้าขายกับเมืองจีนมาก จีนตั้งเป็นประเพณีให้เรือต่างประเทศทางตะวันตกไปค้าขายได้แต่ที่บางเมือง คือ เมืองกึงตั๋งเป็นต้น มิให้ไปเข้าเมืองท่า ที่เมืองอื่นๆ ได้ทุกเมือง ใช่แต่เท่านั้นชาวต่างประเทศชาติใดที่จะไม่ค้าขาย พระเจ้าแผ่นดินผู้เป็นใหญ่ของประเทศนั้นๆ ต้องมีราชสาสน์แลเครื่องราชบรรณาการไปเจริญทางพระราชไมตรีต่อพระเจ้ากรุงจีน เรือของชาวประเทศนั้นจึงจะได้รับประโยชน์การค้าขายกับเมืองจีนโดยสะดวก ถ้าไปค้าขายแต่โดยลำพังมักถูกจีนห้าม หรือมิฉะนั้นก็ถูกพวกเจ้าเมืองกรมการจีนกดขี่ข่มเหงต่างๆ อันนี้เป็นเหตุที่ประเทศต่างๆ ที่ไปมาค้าขายกับเมืองจีน ต้องแต่งทูตานุทูตเชิญพระราชสาสน์แลเครื่องราชบรรณาการไปถวายพระเจ้ากรุงจีน เมื่อฝรั่งมีโปตุเกศเป็นต้น ออกมาค้าขายถึงประเทศทางตะวันออก จะไปค้าขายถึงเมืองจีนก็ต้องทำอย่างเดียวกัน ทูตานุทูตที่ไปต้องไปขึ้นที่เมืองกึงตั๋ง เดินบกไปจนถึงเมืองปักกิ่ง เป็นการลำบากไม่ใช่น้อย